Hrakfarasaga 2. kafliJónína Margrét Arnórsdóttir
Það hefur ekki gengið vel hjá mér í farsímamálum. Ég var lengi vel treg til að fá mér síma. Fékk mér loks Nokia símahlunk sem entist í mörg ár þrátt fyrir hin ýmsu áföll, ég var búin að skipta um bak á honum og það var komin sprunga á skjáinn en alltaf virkaði gersemin þó. Þar sem mér áskotnuðust nokkrir peningar síðasta haust ákvað ég nú að gerast flott á því og fékk mér dýra og flotta týpu af Nokia síma með hinum ýmsu fídusum. Ég var ægilega ánægð með þennan síma, var samt ekki alveg búin að læra fyllilega á hann þegar hann gaf upp öndina óvænt í febrúar eða mars. Ég reyndi af öllum mætti að fá þennan síma bættan því það hafði ekkert komið fyrir hann en það reyndist hafa komist í hann raki skv. úrskurði ábyrgðaraðila. Það tjón er ekki bætt.
Ég hafði samband við tryggingafélagið mitt sem sagði mér að ég hefði sjálfsábyrgð upp á 17.000 krónur. Ég var nú ekki kát og ákvað því að fara bara og kaupa mér síma sem kostaði minna en það. Þá keypti ég mér besta síma sem ég hef kynnst, Sony Ericsson z510i. Þessi sími varð einn minn besti vinur, ég var fljót að læra á hann og hann geymdi fyrir mig alls konar upptökur, myndir og ýmis önnur gögn. Síðasta sunnudag fór ég á aðventukvöld, átti að mæta fyrr til að æfa sönginn en aldrei þessu vant var ég örlítið sein fyrir. Ég stökk af stað og þegar ég kom á Melstað dreif ég mig út úr bílnum og inn í kirkju til að æfa. Þegar ég var búin að æfa ætlaði ég að slökkva á símanum svo hann myndi nú ekki fara að hringja á miðju aðventukvöldinu en kemst að því að ég hafi gleymt símanum heima. Um nóttina þegar ég er að fara að sofa ætla ég auðvitað að ná í símann minn til að stilla vekjarann en þá finn ég hann hvergi. Ég prófaði að hringja í hann en heyrði ekkert í honum. Ég leitaði í bílnum en fann hann ekki. Ég ákvað að vakna kl. 7 um morguninn til að vita hvort Guðrún Lára á Melstað væri til í að athuga hvort hún sæi símann nokkuð liggjandi á bílastæðinu við kirkjuna áður en hún færi í vinnuna. Hún hafði ekki tíma en Guðni maðurinn hennar myndi gera þetta fyrir mig. Hann fann símann sem var þá búið að keyra yfir 
Það var lán í óláni að ég var að fara til Reykjavíkur svo ég gat farið og keypt nýjan síma. En NEI, það er hætt að selja svona síma og engir gamlir til á lager mér til mikillar armæðu. Ég endaði því á að kaupa mér rándýran og flottan síma, Sony Ericsson Walkman 910 eitthvað, 3G auðvitað, það virkar svo vel svona úti á landi 
Svo eru flest gögnin mín föst í gamla símanum, vona að það sé hægt að ná þeim við tækifæri. En einar gleðifréttir, ég er ekki með sykursýki eins og óttast var um tíma svo nú get ég borðað allt sem ég vil um jólin. Ég er reyndar ekki búin að standa mig í að léttast en það er vegna þess að ég var að hugsa um að njóta lystisemda lífsins meðan ég gæti, ef ég skyldi svo vera með sykursýki.
Bið að heilsa í bili, best að fara að vinna, Djonní