Mér var ógnađ....Jónína Margrét Arnórsdóttir
Ég sem skólastjórnandi þurfti áðan að tala alverlega við ungan dreng. Mér stóð ógn af honum!! Ekki afþví að hann hafi verið svo brjálaður. Nei, hann er svo miklu stærri en ég. Ég held ég nái honum í öxl. Hann er líka rosalega sterkur. Hvað ef hann yrði brjálaður og myndi ráðast á mig eins og einn fyrrverandi nemendi minn í Reykhólaskóla. Sá réðist á mig með öskrum og óhljóðum upp úr þurru í miðri kennslustund, kastaði mér upp að vegg og hélt mér þar trítilóður. Eina sem mér datt í hug að gera var að slá hann leiftursnöggt í höfuðið. Hann seig saman eins og sprungin blaðra, settist í sætið sitt og varð ljúfur sem lamb það sem eftir var vetrar. Ég er ekki viss um að þessi brella dygði á þann sem ég ræddi við í dag.
En á eftir, þegar ég verð búin að vinna í félagsmiðstöðinni (kl. 19:00) fer ég í bæinn. Ég er að fara á ráðstefnu. Hljómar mjög virðulega, maður er á ráðstefnum helgi eftir helgi. Nú er ráðstefna á vegum Rannsóknarstofnunar Kennaraháskóla Íslands. Eins gott að standa sig og fylgjast vel með því sem er að gerast á mínum vettvangi. Kannski maður geri eitthvað skemmtilegt í leiðinni?
BBÍB
er ég kom labbandi útúr FÖNDURBúÐ í Reykjavíkinni, reyndi að láta lítið á mér bera en hvað, þegar ég geng útum dyrnar hleyp ég beint í fangið á öðrum
Mattanum. Hvað getur maður eiginlega verið óheppinn? Langaði nú bara að segja þér eitthvað skemmtilegt.